ჩემი ცხოვრების უბედნიერესი დღე

უბრალოდ სიტყვების გარეშე …
მ ი ყ ვ ა რ ხ ა რ … მ ე ნ ა ტ რ ე ბ ი … მ ჭ ი რ დ ე ბ ი …

სულ ყველაფერი სხვაგვარად უნდა ყოფილიყო,მაგრამ ღმერთმა სულ სხვაგვარად ინება. ჯერ სულ რაგაც 19 წლის ვარ,არც ისე დიდი თავი ისევ 9 წლის ბავშვი მგონია,რომელსაც ცხორებაში არაფერი ადარდებდა,ერთადერთი რაც მახსოვდა თამაში,თამაში და ისევ თამაში. ახლა კი 19 წლის ვარც არც დიდი არც პატარა… მოკლედ ძალიან გავჭიმე ეს შესავალი და გეტყვით რაც ხდება,იანვარში მომავალი მეწვია კარს,მეწვია დააკაკუნა და იმდენად გააღო კარები, რომ შეკავებაც ვერ შევძელი. ამან ყველაფერი შეცვალა, როგორც ჩემთვის ძვირფასი ადამიანი იტყვის, მოვიდა … ქარიშხალი დააყენა ,რომელიც ჯერაც არ ჩამცხრალაო. 22 ივნის ხელი მოვაწერეთ მე და ჩემმა მომავალმა ეს დღე ჩემთვის არის უბედნიერესი,რადგან გვერდით მყავს ადამიანი რომელიც მიყვარს,ვუყვარვარ და ზრუნავს ჩემზე…
მინდა ჩემს გიოს ჩემს მეორე ნახევარს,ჩემს იმედს და პირველ და ერთადერთ სიყვარულს ვუთხრა,რომ ძალიან მიყვარს და მენატრება(ვინაიდან და რადგანაც ჯარისკაცია და ჯარში მსახურობს)…. გიო მიყვარხარ და მჭირდები …